Wat is een fabel van Aesopus tot heden

Oorspronkelijk afkomstig uit het volk

Het kan een zeer lange tijd om te praten over vleierij als een ondeugd, beweren dat hij die vleit, en degene die "koopt" op de woorden van leugen, zien er allebei dom en slecht handelen. En je kunt gewoon vertellen een fabel over de vos en de kaas. In het kort, bondig, en moet eerder niet zeggen.

Kleine leerzame verhalen over dieren zijn verschenen in de wereld voor een lange tijd: sommige van hen hebben gelijkenissen, anderen worden - fabels. Voor een lange tijd de "vader" van de fabel van Aesopus genoemd (naar de zesde eeuw voor Christus), is er ook zoiets als Aesop taal (allegorie). Maar nieuwe studies suggereren dat de meeste oude fabel is Babylonische, Sumerische, en dan waren er de Indische en oude Griekse.

De moderne definitie

En Aesop, aan de kaak stellen de ondeugden van de mensen gebruikt allegorie in zijn verhalen, niet omdat hij een slaaf was, en het was gevaarlijk om openlijk te spreken, maar omdat hij wist dat een dergelijke fabel, en hoe het gemaakt express. Toch Aesop ging de geschiedenis in als een meester van allegorie, hij het genre van de fabels van volkskunst in de literatuur veranderd. En eeuwen later, bijna alle onderwerpen van zijn verhalen in zijn werk andere fabulists.

En nu, blijft van de educatieve doelstelling van de fabel hetzelfde, dus dit genre, verwijst naar de didactische literatuur, één die is ontworpen om te onderwijzen, uit te leggen en te onderwijzen. Op de specifieke vraag: "Wat is een fabel?" - de moderne mens zal u vertellen dat het een allegorische werk van geringe omvang in vers of proza, die de ondeugden van de mens en maatschappij aan de kaak gesteld. De helden van deze verhalen zijn dieren en objecten (mensen - is uiterst zeldzaam), de impact op de lezer in combinatie met de strip (satire), en kritiek, en onderwijs (het belangrijkste idee) is de uitgang, die moraal wordt genoemd.

In Rusland, het begon allemaal met Aesop

Als in het oude Griekenland, zelfs 600 jaar voor Christus, het was al bekend dat een dergelijke fabel, dan in Rusland weten pas na twee duizend jaar. Definiëren als een genre in het begin van de zeventiende eeuw Fedor Gozvinskim de vertaling van de fabels van Aesopus in het Russisch in gebruik werd genomen. Volgende fabels zijn al te vinden in het werk van Cantemir, Sumarokov, Khemnitser. Toch moet worden opgemerkt dat vrijwel al hun werken waren slechts een vertaling en bewerking van het werk van anderen: dezelfde Aesop en La Fontaine, Gellert en Lessing. Zodra Ivan Chemnitzer maakt de eerste poging om zijn eigen fabel te maken, pakt vervolgens deze traditie Dmitriev, maar met de overname van Ivan Krylov, de wereld van de literatuur realiseerde zich dat deze fabel uit de pen van een klassieker. Tot nu toe is er een perceptie dat Ivan A. fabel als genre wordt verhoogd tot een zodanige hoogte dat het eeuwen duurt om er gebeuren met iemand die iets nieuws te vertellen. De lijnen van zijn werken opgepikt op de aforismen: als u een analyse fabel, absoluut iedereen, wordt duidelijk hoe groot fabulist niet-Russische onderwerpen aangepast aan de Russische mentaliteit, het maken van hun uitdrukking fabel nationale kenmerken.

analyse Features

De analyse van de poëtische fabel is significant verschillend van de analyse van de poëtische tekst, omdat, ondanks de aanwezigheid van rijm, het belangrijkste ding in dit werk - hoe je een didactisch doel te bereiken. Analyse fabel omvat voornamelijk de volgende items:

- de oprichting van een fabel (auteur, jaar van het schrijven, wiens verhaal);

- samenvatting (het belangrijkste idee);

- Helden fabel (positief of negatief) wordt overgedragen naar hun aard;

- de taal van fabel (alle artistieke en expressieve middelen) ;

- de relevantie van de fabel;

- of er een fabel uitdrukkingen worden spreekwoorden of woordkeus.