Literatuur en film - de onverbrekelijke eenheid van de twee vormen van kunst

Cinema en literatuur - kunst, onlosmakelijk met elkaar verbonden. Een van hen is ontstaan in de oudheid. De andere - aan het einde van de negentiende eeuw. Niettemin, literatuur en film hebben een hechte relatie, niet te verzwakken, zelfs in het tijdperk van de computertechnologie. Wat is de kracht van deze alliantie?

Literatuur van de moderniteit

Man van de eenentwintigste eeuw in een haast om te leven. Hij heeft geen tijd voor de tweede gedachten. Hij moet de tijd om een carrière te maken, krijgen nieuwe vaardigheden, het verwerven van een nieuwe technologie. Met andere woorden, om een leven op te bouwen op een modern imago.

Lees de klassieke drie-volume werk? Voor wat? Kijken naar een film-verfilming duurt minder dan twee uur. Deze activiteit, in tegenstelling tot het lezen, passen in een snel ritme van het leven. Echter, het werk van vooraanstaande regisseurs en acteurs op een andere manier te laten zien. Literatuur en film worden niet uit het oog verloren. Een relatief nieuwe techniek vorm kan de belangstelling die verschenen in de oudheid herleven.

Films aan het lezen van boeken aan te moedigen

Filmmakers vandaag wenden zich tot de werken van klassieke literatuur. niet een verfilming is gemaakt in het laatste decennium. Gebaseerd op de roman van Dostojevski, bijvoorbeeld, een vrij bekende regisseur nam een tv-serie. Verrassend is dat de uitgevers hadden enorme aantallen naar de roman "The Idiot" te produceren. Na het bekijken van een moderne man van de serie, ondanks het gebrek aan vrije tijd, begon hij te lezen Dostojevski.

Voorbeelden van de verfilming, waardoor de verkoop van de boekenmarkt, een heleboel. Maar om te begrijpen wat de relatie tussen literatuur en film, is het goed te beseffen hoe het allemaal begon. Wie en bij het eerste gebruik van het kunstwerk als een materiaal voor het maken van een film?

De opkomst van de cinema

De film werd gemaakt in de negentiende eeuw. Maar de eerste geluidsfilm kwam veel later, in 1927. De bioscoop is geworden, in de woorden van Boelgakov als gevolg van de hond, de enige troost voor vrouwen. Maar niet alleen voor hen. Cinema heeft enorm aan populariteit gewonnen.

Een verfilming van een kunstwerk, het uitvoeren van de mededeling van deze kunstvormen zoals literatuur en film, heeft een onmisbare genre geworden. Regisseurs en schrijvers zich tot de werken van de klassiekers. In 1902 werd hij maakte een korte film op het product Zola.

Zelfs vóór de komst van de geluidsfilm, directeuren begon de beroemde werken van de Russische schrijvers filmen. In 1909, Peter Chardynin presenteerde het publiek zijn interpretatie van het gedicht "Dode Zielen". Echter, als we praten over het onderwerp "Russische Literatuur in de bioscoop", is het de moeite waard te zeggen een paar woorden over de verfilming van het verhaal van Poesjkin.

bevordering van de cinema

Tot 1917 werden de films gemaakt in bijna alle werken van de grote Russische schrijver. Het is, natuurlijk, fictie. Aanpassing van de vroege twintigste eeuw, hebben weinig gemeen met de moderne. Integendeel, deze waren enkele illustraties voor het bekende verhaal.

In het tijdperk van de stomme film filmmakers zich tot teksten die mogelijk zijn in verband met de bevordering van een nieuwe kunstvorm Poesjkin. Movie had een naam bekend in heel Rusland. Voor de revolutie, het land had een eigen filmmaatschappij. Na zeventien jaar actief het niet meer leverbaar. Echter, films van proza Poesjkin bleef en moeilijke tijd te creëren voor Rusland.

In de geschiedenis van de Sovjet-film aanpassingen periodes van rust geweest. Bijvoorbeeld, naar het tijdperk van Chroesjtsjov dooi betreft slechts één film, gebaseerd op het werk van Poesjkin - "The Captain's Daughter"

Leo Tolstoy

Voor de eerste keer Russische filmmakers hebben geprobeerd om de "Oorlog en Vrede" in de theaters te vertalen in 2015. Vervolgens werden buitenlandse regisseurs geïnspireerd door de werken van Tolstoj. In een van de aanpassingen van de rol van Natashi Rostovoy Odri Hepbern. Maar dat de Amerikaanse filmmakers, zelfs de meest begaafde, kunnen weten over de mysterieuze Russische ziel? Hollywood-regisseur niet onder kracht om de geest van de nationale bijzonderheden van de roman Lva Tolstogo over te brengen. Dus dacht dat de Sovjet-culturele werkers. En daarom heb ik besloten om een film gebaseerd op het boek van de grote schrijver te maken. En gelijk aan deze aanpassing door vele criteria wereld cinema daar.

De film, die het Guinness Book of Records

Directeur koos schilderen Sergeya Bondarchuka. Het fonds toegewezen dertigduizend roebel (aanzienlijk bedrag in die tijd). Kunstenaars begon te werken aan de schetsen van kostuums en decors. Screenwriter studeerde literatuurwetenschap, correspondentie Tolstoj, militaire en documentaire bronnen. Het duurde enkele maanden audities. Filmen gepaard met vele moeilijkheden. De cast aan het begin van het werk meerdere keren veranderd.

Russische literatuur in de nationale cinema heeft een lange en interessante geschiedenis. Maar nooit, vóór of na, voor een kunstwerk van de schietpartij waren niet zo ambitieus. Door het aantal kinostatistov film "Oorlog en Vrede" heeft geen gelijke in de geschiedenis.

Fjodor Dostojevski

De eerste film van de prozaschrijver werd neergeschoten in 1910. Een kwart eeuw kwam "Petersburg verhalen", dat is een mengsel van "netochki nezvanovoj" en "White Nights". Dan, volgens Dostojewski schilderijen in Frankrijk, Japan, Italië creëren. Wat betreft de nationale cinema, heeft geen enkele hoeveelheid proza niet zo veel controverse en debat over manieren te interpreteren op het scherm als gemaakt door de auteur van de grote "Pentateuch" veroorzaken.

Fictie in de bioscoop van de Sovjet-periode - is vooral een verfilming van korte verhalen, romans, romans van Dostojevski. Zijn personages zijn zo complex dat ze spelen in de omgeving van de acteur wordt beschouwd als een grote eer. Voor filmmakers dezelfde verfilming van "Idiot" of een andere werken van Dostojevski - niet alleen de overdracht van een perceel op het filmscherm. Dit is een kans om een bepaalde visie kijkers ideeën schrijver over te brengen.

mystieke boek

Union literatuur en film vernietigd meer dan eens wanneer het proberen om "Meester en Margarita" te filmen.

Boelgakov - de meest mysterieuze Russische schrijver. Over het kwaad lot dat de acteurs die de personages van de roman gespeeld achtervolgt, het zegt veel. Filmen op het boek Boelgakov is meestal onderbroken. Maak het werk alleen in geslaagd twee bestuurders.

Misschien is het in de mystiek dat de schrijver omgeven. Of, misschien, zijn er gebieden van het menselijk bewustzijn, dat nog steeds niet snijden literatuur en film? Boelgakov essay vandaag is niet de verfilming, wat overeenkomt met het origineel. Geen enkele bestuurder was niet in staat om de sfeer van Moskou samenleving te herscheppen, leegte Masters, die lijden Margarita capriolen Korovjev en Behemoth, zodat de indruk van de film vergelijkbaar in sterkte aan de gevoelens die de lezer ervaart waren. Maar om te zeggen dat het proza aanpassing van Boelgakov niet onmogelijk.

"Het menselijk hart is niet een hond ..."

In 1987, de roman "Heart of a Dog," werd gepubliceerd in een literair tijdschrift. Een jaar later , Vladimir Bortko begonnen met de opnames van de film op het product Boelgakov. Het resultaat van het werk van de regisseur, bekende acteurs en beroemde componist werd de beste verfilming van het proza van deze schrijver in de geschiedenis van de cinema.

De directeur is niet verschoven het verhaal op film. Hij creëerde een systeem van afbeeldingen op basis van proza Boelgakov. Balls zou niet zo interessant en kleurrijke film personages, indien gebruikt in de creatie van zijn karakter schrijver en regisseur hebben alleen de oorspronkelijke tekst wordt gebruikt.

Ze werden toegevoegd scene. Bij het maken van de film regisseur is bezig Yuliya Kima. De dichter schreef de teksten van de uitgevoerd door deelnemers aan de vergadering, dus onbemind Transfiguratie songs. Kim - ook auteur van obscene limericks, die Sharikov in combinatie met dans professor in een zwakke ingevoerd. "Hij is nog steeds dansen?" - vraagt Professor zwakke stem. Komische replica is niet in de roman Boelgakov. Screenwriter bekleed met deze woorden van begrip, bitterheid ervaren door het licht van de wereld van wetenschap met een resultaat van hun eigen experiment.

Wie is deze Sharikov? Dit is niet een man met het hart van een hond, in de woorden van Dr. Bormental. Balls - een schurk met een menselijk hart. En dit, volgens de Transfiguratie, is de oorzaak van de verschrikkelijke gevolgen van de operatie.

Balls creëert een nieuwe wereld naar de oude haat. Hij is ongeschoold, koppig en categorisch. Het drukt een mening over de noodzakelijke economische hervormingen heel kort, laconiek: "Neem en te verdelen." De film van Boelgakov karakter zou niet zo helder, zo niet getalenteerd acteren, extra, schijnbaar onbeduidende scènes zijn. De directeur gaf de geest van de tijd, de zogenaamde dislocatie, katastrofisch sfeer. De tragedie van de post-revolutionaire tijdperk zendt ook de muziek, het creëren van een achtergrond in het beeld.

Sholokhov

Een getalenteerde schrijver een kleine, lichte cijfer stijgt tot het niveau van een volwaardige held. In de roman "De Stille Don" bevat alleen de tekens. Sholokhov was een vertegenwoordiger van de realistische trend in de literatuur. Maar dat deed hij niet, "gefotografeerd" gezien. De manier waarop de schrijver doorstaan ervaringen en indrukken op papier, kan worden vergeleken met de vaardigheid van de schilder. En hoe meer getalenteerde auteur, des te moeilijker directeur om zijn ideeën op het scherm te realiseren.

Sergei Gerasimov in geslaagd om een fatsoenlijke maken aanpassing van de Romana Sholohova. Latere pogingen van andere bestuurders om het beeld van de "Quiet Flows de Don" genoemd gerechtvaardigde woede critici te verwijderen en teleurgesteld kijkers. Filmgebonden literatuur. Maar voor het geval, als de regisseur is niet inferieur aan beheersing van het geschenk boeken van de auteur, voor de opnames van waarin het wordt genomen van de schrijver.

Vasily Shukshin

Proza de auteur was licht en sluit de gemeenschappelijke lezer. Shukshin was niet alleen schrijver, maar ook een schrijver, regisseur, acteur. En omdat hij wist dat beter dan de andere filmmakers, hoe sterk de verbinding tussen begrippen als literatuur en film.

Moderne kinderen is moeilijk te begrijpen waarom het boek gelezen, als er een film. Dergelijke opvattingen over literatuur zal leiden tot het feit dat binnenkort het boek zal een zeldzaamheid geworden. Onpraktisch en nutteloos souvenir zaak. Shukshin geloofde dat er geen verfilming niet in de plaats voor het lezen van de werken van Tolstoj, Dostojevski, Gogol. Cinema Tools en literatuur, naar zijn mening, niet gelijk zijn. Cinema - art. Maar waarderen de vaardigheid van de bestuurder alleen in staat is om een persoon te lezen.

Domestic literatuur in de bioscoop - een onderwerp dat is het onderwerp van talrijke studies. Deze gebieden hebben een onderlinge verbinding. Maar literatuur kan bestaan zonder verfilming. Cinema is geen klassieke proza zou een primitieve vorm van entertainment. Zelfs films op het originele verhaal worden toegekend positieve kritiek voor zover die door de wetten van de klassieke proza.