Gnedich dichter Nikolai Ivanovich: biografie, creativiteit en interessante feiten

Gnedich Nikolay Ivanovich - dichter en schrijver, die aan het begin van de 18-19 e eeuw in het land woonde. Best bekend voor zijn vertaling in het Russisch van Homerus "Ilias", heeft deze optie een referentie te zijner tijd. Over het leven en het lot van het werk van de dichter, bespreken we in detail in dit artikel.

Gnedich Nikolay Ivanovich: A Biography. kinderjaren

De toekomst schrijver werd geboren in Poltava, 2 februari 1784. Zijn ouders kwamen uit een oude adellijke families, bijna verarmd door de tijd. Little Nicholas verloor zijn moeder, en dan is hij bijna zijn leven verloren - pokken in die dagen was een vreselijke ziekte. Die ziekte misvormd gezicht Gnedich en ontdaan hem van zijn ogen.

In 1793 werd de jongen gestuurd om te studeren in de Poltava Theological Seminary. Vijf jaar later, de school heeft besloten om samen met de leerlingen in Novomyrhorod van Poltava bewegen. Maar Ivan Petrovich, de vader Gnedich, nam zijn zoon uit de school en naar de Kharkiv Collegium. In die jaren werd deze instelling beschouwd als de meest prestigieuze Oekraïense school. Collegium toekomst dichter studeerde af in 1800, verhuisde vervolgens naar permanent verblijf in Moskou.

Hier samen met een oude vriend nam Alexei Yunoshevskim het Gymnasium van de Universiteit van Moskou als boarders. Maar binnen een paar maanden, toen de jongen werd overgedragen aan de student aan de Faculteit der Wijsbegeerte, waar hij studeerde af in 1802 een schitterend jaar.

de eerste bekendmaking

In zijn universiteit jaren werd Gnedich Nikolay Ivanovich vriendelijk met leden van de Friendly Literary Society, die A. Toergenjev, Alexander Merzlyakov, A. Kaisarov inbegrepen. Zoals de dichter was bevriend met de toneelschrijver N. Sandunova. In die jaren, de jonge man is geïnteresseerd tiranoborcheskimi ideeën, gecrediteerd Schiller.

1802 stond in het teken van de eerste Gnedich blijde gebeurtenis - de eerste keer dat een vertaling is verschenen. Het was een tragedie, "Abyufar", geschreven door de Fransman Jean Dyusisom. Op hetzelfde moment, is licht is verschenen voor het originele werk van de schrijver - "Maurice, of het slachtoffer van wraak" de roman Een jaar later, zijn er slechts twee vertaling Schiller - de roman "Don Corrado de Guerrero" en de tragedie "Conspiracy Fiesco."

Maar het geld, ondanks het feit dat het begon afdrukken, is het nog steeds niet genoeg, dus van plan om door te gaan hun studie moeten vertrekken. In 1802, de dichter verplaatst naar St. Petersburg. Hier krijgt hij ambtenaar bij het Openbaar Onderwijs. Deze plek Gnedich zou houden tot 1817.

Al zijn vrije tijd schrijver geeft les in het theater en literatuur. In dit gebied bereikte hij groot succes, en maakte ook de kennis van Poesjkin, Krylov, Zhukovsky, Derzhavin en sommige toekomstige decembristen.

kantoor

Gnedich Nikolay Ivanovich kreeg al snel bekendheid een groot dichter en vertaler. Dit roem opende voor hem thuis, en vele hooggeplaatste edelen van St. Petersburg, met inbegrip van de Stroganov en Olenin. Dankzij de bescherming van de mensen die de schrijver in 1811, werd een lid van de Academie, en vervolgens werd benoemd tot bibliothecaris van de Keizerlijke Public Library, waar hij hoofd van de afdeling van de Griekse literatuur.

Binnenkort Gnedich Nikolay Ivanovich goede vrienden met hertenvlees. Ze zijn verbonden door een gemeenschappelijke interesse in het theater en de oude wereld. Deze sterk veranderd het materiaal en het officiële standpunt van de dichter.

De meeste van alle in deze jaren de schrijver besteedt tijd om te werken in de bibliotheek. Door 1819 het was allemaal een catalogus van boeken, die op zijn afdeling was, en nam ze in een speciale verklaring. Daarnaast Gnedich veelgevraagd spreker op bibliotheekcollecties.

boekencollectie

In het leven, was ze naïef en naïeve Gnedich NI biografie van de schrijver zegt dat zijn enige passie was de literatuur en boeken. De eerste hielp hem om de titel van academicus en de rang van staatsraad te krijgen. Wat voor boeken, de Gnedich verzamelde in zijn persoonlijke collectie van ongeveer 1.250 zeldzame en soms unieke volumes. Na de dood van de dichter, ze verhuisden Poltava gymnasium legaat. Na de revolutie, boeken waren in de bibliotheek van Poltava, en vervolgens een aantal van hen werden verplaatst naar Charkov.

In 1826 werd Gnedich bekroond met de titel van het corresponderend lid van het Sint-Petersburg Academy of Sciences. Lifetime vertaalde de werken van Voltaire, Schiller, Shakespeare.

Ziekte en dood

Gnedich Nikolay Ivanovich - dichter mooi en terecht ook gewaardeerd door zijn tijdgenoten. Maar niet alles in zijn leven zo rooskleurig. Ziekten, die begon als een kind, laat hem niet los. De schrijver ging meerdere malen in de Kaukasus te behandelen, beroemd om mineraalwater. Maar het helpt alleen voor een tijdje. En in 1830, ziekten verergerd met nieuwe kracht, ook bij hen nog niet, en keelpijn. De behandeling in Moskou kunstmatig mineraalwater had geen effect. Ondanks de toestand van de gezondheid, in 1832 de dichter was in staat om voor te bereiden en te publiceren een verzameling "Gedichten".

In 1833 de schrijver heeft griep. Verzwakt lichaam kan de nieuwe ziekte niet weerstaan, en 3 februari 1833 de dichter sterft op de leeftijd van 49 jaar. In deze korte biografie eindigt. Gnedich Nicholas werd begraven in St. Petersburg Tikhvin Cemetery. In zijn laatste reis begeleid Pushkin, Krylov, Vyazemsky, Olenin, Pletnev en andere prominente literaire figuren van de tijd.

schepping

In het hart van de teksten schrijver is altijd al het idee van nationaliteit geweest. Gnedich Nikolay Ivanovich getracht het ideaal van harmonieuze en arbeidsrechten portretteren. Zijn held was altijd vol passie en vrijheid. Dit is wat zo'n groot belang is voor de dichter Shakespeare, Ossian en oude kunst in het algemeen veroorzaakt.

Homer's personages leek Gnedich belichaming van de heldhaftige mensen en patriarchale gelijkheid. Zijn beroemdste werk werd "Vissers", waarin de schrijver toegetreden tot de Russische folklore met de Homerische stijl. Geen wonder dat deze idylle wordt beschouwd als de beste oorspronkelijke schepping Gnedich. Zelfs Pushkin in een voetnoot bij hun "Evgeniyu Oneginu" geciteerd koord van dit product, in het bijzonder beschrijving Petersburg witte nachten.

Onder de werken van de schrijver is om de volgende gegevens:

• "Beauty of Ossian."
• "Hostel".
• "Peruaanse aan de Spanjaard."
• "Naar een vriend".
• "Bij het graf van de moeder."

"Iliad"

In 1807 nam hij de vertaling van de "Ilias" Gnedich Nikolai Ivanovitsj. De gedichten werden in hexameters, die dicht bij het origineel was geschreven. Bovendien, het was de eerste Russische vers vertaling van Homerus. Het werk duurt nu al meer dan 20 jaar, en in 1829 een volledige vertaling werd gepubliceerd. Arbeid had een grote socio-culturele en poëtische waarde. Poesjkin noemde het "high feat."

Het idee van de vertaling kwam zelfs in de vroege kindertijd tot Gnedich, toen hij voor het eerst de werken van Homerus lezen. Voor hem werd dit gedaan door vele beroemde schrijvers, waaronder Lomonosov Trediakovskii. Maar geen poging is mislukt. Deze stand van zaken heeft de overdracht Gnedich nog meer gewicht en betekenis gegeven.

interessante feiten

Ik woonde een pretty amazing life Gnedich Nikolai Ivanovitsj. Korte biografie van de schrijver kan bestaan alleen van de interessante gebeurtenissen die tot hem:

• Olenin eenmaal ingevoerd Gnedich als een beroemde en uitstekende tolk in de salons van de Groothertogin Catherine en keizerin Maria Feodorovna. Bekendheid met vorstelijke werd bepalend voor de dichter. Met dank aan haar te helpen de schrijver was een leven pensioen verleend, zodat hij al zijn tijd om te vertalen kon wijden "Iliad."
• Gnedich was de eerste die begon te gedichten nog jong en onbekende Pushkin publiceren.
• De schrijver werd bekroond met twee medailles voor zijn literaire carrière - Vladimir IV graad en Anna II graad.

Vandaag de dag, elk schoolkind weet door wie is Nicholas Gnedich en de bijdrage die hij aan de Russische literatuur. Toch is zijn naam bewaard gebleven door de eeuwen heen, en de "Ilias" vertaling wordt nog steeds beschouwd als onverslaanbaar.