FinanciënBelastingen

Wat is de straf voor het niet inleveren van een belastingaangifte?

Het Belastingwetboek van de Russische Federatie legt de entiteiten de verplichting op de rapportage van de controleorganen in te dienen, indien in de desbetreffende wetgeving wordt voorzien. De betaler stuurt de documenten naar de inspectie op de plaats van inschrijving. De NC is verantwoordelijk voor het niet indienen van de aangifte.

Algemene informatie over rapportage

De verklaring is een schriftelijke verklaring van de betaler over de objecten van de belasting, de ontvangen ontvangsten en de gemaakte kosten. In dit document specificeert het vak ook informatie over de bron van ontvangst van fondsen, voordelen, de basis, de berekende hoeveelheid verplichte betaling aan de begroting of andere informatie die fungeert als basis voor de berekening en betaling van de vergoeding. Deze uitleg staat in art. 80 TC. Het Belastingwetboek van de Russische Federatie voorziet in de indiening van de rekeningen voor elke betaling die aan de begroting moet worden betaald, tenzij anders bepaald in de wetgeving.

Art. 119 TC

Overeenkomstig artikel 80, lid 6, wordt de aangifte bij de belastingdienst ingediend binnen de door de wet vastgelegde termijnen. Niet-naleving van deze eis is een overtreding. Bij gebreke van de indiening van een aangifte in de tijd aan de betaler, art. 119 TC. Tegelijkertijd moet er rekening mee worden gehouden dat de betaling van het toegezegde bedrag aan de begroting het onderwerp niet vrijlaat voor de niet-naleving van de vastgestelde procedure. Dit betekent dat bij terugbetaling van de toegerekende vergoeding de sanctie niet in het minimumbedrag wordt bepaald. De waarde ervan wordt berekend met het bedrag van de verplichte betaling die in de rekeningen is vermeld.

Welke straffen in de belastinginspectie worden voor de vakken verstrekt?

Sancties tegen betalers die de procedure voor het indienen van verslagen aan het controleorgaan schenden, zijn voorzien in de leden 1 en 2 van art. 119. De boete voor het niet indienen van een belastingaangifte bij de plaats van inschrijving van het onderwerp is 5% van het te betalen bedrag (toeslag) op de begroting en vermeld in het document. De lading wordt uitgevoerd voor elke volledige of onvolledige maand vanaf de datum voor de indiening van de rekeningen. Tegelijkertijd kan de boete voor het niet inleveren van een belastingaangifte niet meer bedragen dan 30% van het berekende bedrag, maar niet minder dan 100 roebels. Deze procedure wordt algemeen beschouwd voor alle betalers. Art. 119 van de TC voorziet ook in verhoogde sancties voor schending van de rapportageprocedure. In het bijzonder kan de boete voor een belastingaangifte 30% van het betalingsbedrag zijn, indien het onderwerp de documentatie niet meer dan 180 dagen heeft ingediend. Met de datum in de wet. Tegelijkertijd, vanaf 181 dagen, wordt 10% van de verzameling, die in de rekeningen is aangegeven, bij elke maand ingevuld (onvolledig of volledig).

nuances

De monetaire boete voor het niet tijdig indienen van een belastingaangifte met een onjuist berekende verplichte betalingskosten wordt bepaald in overeenstemming met het verschuldigde bedrag en niet foutief in de rekeningen aangegeven. Het onderwerp dient er ook rekening mee te houden dat indien de vergoeding voor vestigingen nul is, de entiteit de verplichting blijft om de documentatie in te dienen. In de brief van het Bureau van het Hoogste Arbitragehof nr. 71 van 2003 werd verklaard dat de afwezigheid van de betaler aan het eind van een bepaalde periode van het door zichzelf te betalen bedrag hem niet van de noodzaak stelt om rekeningen op te stellen en te presenteren. Zo wordt de boete voor het niet-indienen van een belastingaangifte beoordeeld ongeacht de resultaten van de berekening.

Verergerende omstandigheden

In de praktijk komt de vraag vaak voor: heeft het beheersorgaan het recht om het herstel te verhogen bij herhaalde schending van de rapportageprocedure? Het antwoord hierop is opgenomen in lid 2 van art. 112. Zij stelt dat in de aanwezigheid van de in artikel 4, lid 4, bedoelde omstandigheid. 114, de boete voor het niet inleveren van een belastingaangifte is verhoogd met 100%. In lid 2 van art. 112 Er is een verzwarende omstandigheid vastgesteld - de commissie van een overtreding door een persoon aan wie sancties eerder voor een soortgelijk misdrijf zijn aangevraagd. Paragraaf 3 van deze norm bevat een aanduiding van de beperking van de gerechtigheid. Zo kan een dubbele hoeveelheid worden hersteld als 12 maanden niet zijn verstreken sinds de datum van de eerste straf. Omstandigheden die de aansprakelijkheid verergeren of verzachten, worden vastgesteld door de belastingdienst of de rechter en worden bij de toepassing van de sanctie in aanmerking genomen. Zo heeft de toezichthoudende autoriteit in overeenstemming met het voorgaande het recht om het bedrag terug te betalen in een dubbel bedrag.

Differentiatie van overtredingen

Vaak is er sprake van de wettigheid van het opleggen van een monetaire boete voor niet-betaling, en niet voor het niet inleveren van een btw-aangifte of andere verplichte aftrek. Opgemerkt moet worden dat de procedure voor de toepassing van sancties in dergelijke gevallen varieert. De bestelling van de levering en de controle datum van de betalingswijze, de regels en het formulier van vulling zijn geregeld in art. 80 TC. Hetzelfde artikel geldt voor de aangifte. Niettemin zijn deze concepten zelf niet identiek. Als er geen tekenen van een verklaring in het document zijn, dan is de straf onder art. 119 is verkeerd. In dit geval, art. 126. Het zegt dat een persoon die geen documenten of andere informatie heeft verstrekt zoals voorzien in de belastingcode en wetgevingshandelingen, een geldboete van 50 roebels toepast. Voor elk document.

Uitleg van het presidium van u

In paragraaf 15 van Brief nr. 71 staat dat een organisatie niet kan worden beboet wegens niet-aangifte van btw of andere verzameling indien de wetgeving inzake een specifieke betaling de begrippen boekhouding en afwikkeling scheidt. Een soortgelijke verklaring is gegeven in het decreet van het presidium nr. 15356/04. Het staat dat bij het beoordelen van een betaling op de merites, ongeacht de naam ervan, rekening moet worden gehouden met de in de wet vastgelegde begrippen van belastingen en belastingen. Laten we een voorbeeld overwegen. De rechtbank heeft de zaak gehoord dat de organisatie geen verklaring heeft verstrekt over de transacties met effecten. In de kern zijn betalingen in verband met de omzet van aandelen als collectie optreden. Dat wil zeggen dat dit bijdragen betreft, waarvan de betaling als een van de voorwaarden voor de commissie door de overheidsschema's van rechtshandelingen ten aanzien van deze organisatie optreedt. In het bijzonder gaat het om het verlenen van bepaalde rechten of vergunningen (vergunningen). Zo is betaling door zijn aard een uitgiftevergoeding voor transacties met effecten. Niet-afgifte van een verklaring (berekening) voor de betaling ervan kan niet dienen als reden om Art. 119 TC.

Elektronische vorm

Bepaalde wijzigingen zijn aangebracht in de huidige wetgeving. Overeenkomstig de verplichting van de entiteit om verslagen aan het controleorgaan in elektronische vorm te verstrekken wordt verstrekt. Sinds 2007 is het aan meer dan 250 werknemers betaald, en sinds 2008 - meer dan 100 mensen. Deze plicht wordt uitgevoerd door de onderwerpen door relevante informatie te verzenden via telecommunicatiekanalen. Opgemerkt moet worden dat voor de niet-indiening van een verklaring (3-NDFL of andere verplichte betaling) de sancties van artikel 119 van het Belastingwetboek ook in het passende formulier kunnen worden toegepast. Verduidelijkingen over dit probleem zijn in de Brief van het Ministerie van Financiën nr. 15356/04. In het document wordt in het bijzonder gezegd dat de aflevering van boekhouding (berekening) in een onjuiste of onidentificeerde manier wordt beschouwd als een niet-nakoming van de verplichting die aan de betaler is voldaan.

Taken van sancties

Het is nodig om te zeggen dat de monetaire boete voor het niet inleveren van een inkomstenverklaring optreedt als de belangrijkste staatsinstelling. Het hoofddoel is de uitoefening van de bevoegdheden van de overheid te waarborgen om de strikte naleving van de vereisten van wetgeving, rechten en belangen (strategisch, economisch, sociaal) van alle deelnemers aan de juridische betrekkingen te controleren. Cash collection is een soort burgerlijke aansprakelijkheid in het algemeen en individueel in het bijzonder. De sancties worden toegepast op schenden, de staat zorgt voor het behoud van wet en orde op een bepaald gebied van maatschappelijke en economische interacties.

Specificiteit van wettelijke regelgeving

Er moet gezegd worden dat de uitoefening van het gezag van de autoriteiten om de verantwoordelijkheid voor fiscale schendingen vast te stellen, zijn grondwettelijk recht is. De implementatie ervan is onmogelijk zonder staatscontrole over naleving van de normen die de volgorde van openbare interacties op het gebied van verplichte begrotingsbetalingen vastleggen en regelen. Hiervoor is er een instelling om te zorgen voor de nakoming van verplichtingen die worden toegerekend aan de entiteiten die deelnemen aan de relevante juridische relaties. Naleving en implementatie van de wetgeving inzake heffingen en belastingen kan niet door de staat volledig worden gewaarborgd indien de uitvoering van andere regelgeving met de juiste uitvoering van sommige normen zuiver formeel was. Dit zou op hun beurt leiden tot een gedeeltelijke of volledige verlies van hun wettelijke waarde. In dit opzicht zal de naleving van alle door de wet vastgelegde normen in een complexe en niet alleen in het kader van een specifieke gecodificeerde rechtshandeling, maar ook in het algemene systeem van alle bestaande normatieve documenten, met inbegrip van internationale, de staat de gunstigste en gunstigste voorwaarden kunnen vormen Voor intensieve en effectieve economische groei en verbetering van alle personen die betrokken zijn bij belastingrelaties.

conclusie

De belastingplicht van de entiteiten die economische activiteiten verrichten is van groot belang voor de handhaving van wet en orde op economisch gebied van het land. Het fungeert als een belangrijk instrument van wettelijke regelgeving. Wederzijdse vervulling van de opgelegde rechten en de realisatie van de bestaande rechten door alle onderwerpen van fiscale juridische betrekkingen dragen bij aan de vorming van een legitieme samenleving waarin een hoog niveau van de grondslag van wet en orde wordt vastgesteld. Tegelijkertijd zouden verplichtingen in zowel algemene als privé-zin geen routinematige activiteit voor de betaler moeten worden, omdat de naleving waarvan uitsluitend deze of andere sancties wordt overwogen. Zij moeten voor hem de noodzakelijke verwezenlijking van hun rechten, belangen en vrijheden in constitutionele zin worden, waardoor een volwaardige civiele samenleving wordt gevormd.

Similar articles

 

 

 

 

Trending Now

 

 

 

 

Newest

Copyright © 2018 nl.delachieve.com. Theme powered by WordPress.